• Routes + Reizen
  • Gewijzigd op 11 november 2022

La Pedalata: 5-daagse bikepacking tour in de Dolomieten

Dwars door de Dolomieten bikepacken, wie wil dit nu niet? Gerrit Vermeulen sprong een gat in de lucht toen hij de kans kreeg om La Pedalata Lieve, een 5-daags bikepacking avontuur in de Italiaanse Dolomieten, van zijn bucketlist te strepen.
La Pedalata: 5-daagse bikepacking tour in de Dolomieten

Toen de uitnodiging van Daniele en Klaus kwam om van Bormio (Lombardije) naar Badia (Zuid-Tirol) en weer terug te fietsen, met passen als de Stelvio, Gardena en Gavia hoefde ik niet lang na te denken. Heel snel richting Bormio om deel te nemen aan La Pedalata Lieve. Een vijfdaagse bikepacking tour van 500 km met 10.800 hoogtemeters. 

In dit artikel vetrellen we je alle ins & outs van bikepacken

In Hotel Funivia ontmoet ik Daniele (eigenaar van het hotel). Op mijn kamer liggen de bikepacking tassen al klaar. Vanaf morgen heb ik alleen nog de spullen bij me die in mijn zadel-, stuur- en frametas passen. Daniele laat in zijn garage de huurfietsen zien. We stellen de fietsen af en dan snel terug naar de hotelkamer. Het pre-packen is begonnen. Wat neem ik mee, wat past er allemaal in de tassen en hoeveel gewicht kan ik besparen?

Sneeuw op de Stelvio

Daniele meldt bij het ontbijt dat het vannacht op de Stelvio gesneeuwd heeft. Fietsen we straks in een witte wereld? Met een klein groepje fietsers, waaronder ook Klaus (eigenaar Hotel Melodia del Bosco uit Badia) beginnen we aan de beklimming van de mythische Stelvio. Een machtige klim en van verre zie je de bekende haarspeldbochten al liggen. En inderdaad, de laatste 3 km van de klim fietsen we in een witte wereld! Nat van het zweet word ik in het restaurant op de top snel koud en trek warme kleding aan. In de afdaling rijden we snel weer in de stralende zon en kunnen we weer in kort-kort richting Merano. De eindbestemming van dag één. 

" En inderdaad, de laatste 3 km van de klim fietsen we in een witte wereld!"

Merano is een sfeervolle stad, vooral bekend om het nog steeds in gebruik zijnde Kurhaus. Keizerin Sissi kwam hier regelmatig genieten van het mediterrane klimaat. Via de Falknerpromenade (zeer geliefd bij wandelaars) komen we bij Hotel Thurnergut. Met een door palmbomen omzoomd zwembad waan je je hier aan de Italiaanse kust in plaats van in Zuid-Tirol. 

Afzien op Passo Laion

De volgende ochtend pak ik mijn tassen weer in. Het weer is prachtig, snel ontbijten, de tassen weer op de fiets monteren en op naar Badia! Na eerst heerlijk glooiend door de vallei gefietst te hebben, begint de weg na het prachtige Bolzano licht te stijgen. Via de steile Passo Laion gaan we richting Ortisei. De prachtige toppen van de Dolomieten bepalen hier het uitzicht.

Er wacht ons nog één beproeving, Passo Gardena. Een klim van 18,5 km. Gedurende de klim trekken donkere wolken zich boven ons samen. Zes kilometer onder de top moet ik toch echt een regenjack aantrekken. In het restaurant op de top van de Gardena geniet ik als niet-thee-drinker van een heerlijke warme kop thee en een flink stuk taart. Op 2.100 meter hoogte koelt het lijf snel af. Gelukkig duurt het niet lang voordat de groep weer compleet is. Nu is het alleen nog maar afdalen naar Hotel Melodia del Bosco. Dat is eenvoudig te vinden, we hoeven alleen maar achter eigenaar Klaus aan te fietsen.

""De prachtige toppen van de Dolomieten bepalen hier het uitzicht"

De bikpacking tassen kunnen op de derde dag in het hotel blijven. De fietskleding ligt keurig gewassen en opgevouwen op mij te wachten in de wasruimte. De fietsen pakken we uit de volledig als fietswerkplaats ingerichte garage. Hotel Melodia del Bosco is een op en top fietshotel. Na een prachtige lokale ronde met de Passo Falzarego als hoogtepunt en een heerlijke massage ben ik klaar voor dag 4. Bij het diner vraag ik Klaus op welke groep fietsers hij en Daniele zich met La Pedalata richten. “We richten ons niet zozeer op een bepaalde groep fietsers. We willen met La Pedalata mensen inspireren. Inspireren om mooie avonturen op de fiets te beleven. We kunnen met La Pedalata ook maatwerk bieden. Alles is mogelijk.”

Met 107 km en 2.247 hoogtemeters lijkt de vierde etappe best een pittige rit. Maar de beklimmingen zijn niet te lang. Een korte beklimming in de Dolomieten blijkt echter vaak een steile klim te zijn. Zo ook de Passo Pinei. Gelukkig kunnen we na deze pas de benen laten herstellen voordat we aan de slotklim naar Fondo mogen beginnen. De Mendola Pas is een heerlijke klim. Het wordt zelden echt steil. In hotel Bel Soggiorno bespreken we tijdens het diner de volgende dag. Met de Passo del Tonale en de Passo Gavia belooft het een zware dag te worden. Daniele houdt zich op de vlakte. Dat kan maar één ding betekenen: rustig aan doen op de eerste beklimming om energie over te houden voor de Gavia! 

Het spookt op de Gavia

Wordt de laatste dag een dag afzien of een dag genieten? In theorie is dag vijf met 115 km en 2.759 hoogtemeters de zwaarste rit van La Pedalata Lieve. Was Daniele een dag eerder wat stil omdat hij wist wat ons stond te wachten? Op de Passo del Tonale begint het te regenen. De klim is niet lastig, maar op de top spookt het. We zitten misschien wel een uur in een restaurant. Af te wachten of het weer beter wordt. We hebben pech en moeten toch geloven aan een koude, natte afdaling. Ik heb bij het inpakken op dag één de fout gemaakt om geen overschoenen en handschoenen mee te nemen.

Als ervaren fietser had ik moeten weten hoe snel het weer in de bergen om kan slaan. Kortom, nat en koud kom ik in Ponte di Legno waar we aan de Gavia beginnen. Gaandeweg de klim wordt het droog. Grote delen van de klim fiets ik alleen in een, door de mist, spookachtig maar prachtig landschap. De Gavia is een totaal andere klim dan de eerdere beklimmingen rondom Badia. De Gavia is smal, steil en ruig. Hoe hoger je komt, hoe nietiger je je voelt. Het is weer begonnen met regenen en flink ook. Het wegdek is niet best.

Vuilniszakken worden regenjacks

Op de top hergroeperen we in Rifugio Bonetta op 2.652 meter hoogte. Het weer is slecht. We kunnen onmogelijk aan de afdaling beginnen. We zijn koud en door en door nat. Daniele bepaalt dat we wachten tot het weer opklaart. We zijn niet de enige fietsers die hun toevlucht tot de berghut hebben gezocht. Mijn lichaamstemperatuur daalt met de minuut. Ik heb geen droge fietskleding bij me en ik ben niet de enige… Vuilniszakken worden omgetoverd tot regenjacks. Mijn natte fietskleding trek ik uit en ik doe de vrijetijdskleding aan die ik in de tassen heb gestopt. Het is geen fietskleding, maar het is droog en dat voelt al een stuk warmer aan!

Het weer klaart niet op. Daniele neemt de beslissing om toch maar voorzichtig aan de afdaling te beginnen. Tot mijn grote opluchting is de weg richting Bormio een stuk beter dan de klim die we net achter de rug hebben. Helaas wordt het prachtige Lago Bianco haast volledig door de mist aan het oog onttrokken. Na 26 km afdalen in de stromende regen komen we koud aan in Hotel Funivia. Volgens mij heb ik nog nooit zo lang onder de douche gestaan! Heerlijk! Als ik de bar van het hotel betreed, zit iedereen al aan een welverdiend drankje. Wat een avontuur hebben we beleefd. Het is Klaus en Daniele gelukt om iedereen te inspireren. 

La Pedalata

Dag 1: Bormio-Merano (105 km, 1959 hm)
Dag 2: Merano-Badia (121 km, 2363 hm)
Dag 3: Badia-Badia (59 km, 1439 hm)
Dag 4: Badia-Fondo (107 km, 2247 hm)
Dag 5: Fondo-Bormio (115 km, 2759 hm)

Zelf La Pedalata fietsen?

Vanuit Badia, check : www.roadbike.melodiadelbosco.it. En vanuit Bormio trap je naar www.hotelfunivia.it. Veel plezier met plannen!


 

 

Gerrit Vermeulen
Door Gerrit Vermeulen

In zijn schuur staat een racefiets, mountainbike, strandracer en een TI Raleigh fiets uit de jaren tachtig. In zijn verhalen staat de passie voor het fietsen altijd centraal.

Dit vind je misschien ook interessant