Zouden ze geveld zijn door een woelige storm of domweg door een navigatiefout? Eind zeventiende eeuw ging het gruwelijk mis voor de bemanning van een fluitschip in de Zuiderzee. Hun 35 meter lange vrachtschip liep op de klippen op het Roggebotzand, de gevreesde zandbank voor de IJsselmonding waarop al zoveel schepen aan hun einde waren gekomen.
Waarom het schip precies ten onder ging en of de bemanning het overleefde, is niet bekend. Maar wat als een paal boven water staat, is dat de bemanning nooit had kunnen bevroeden dat hun scheepswrak anno 2026 vlakbij een mountainbikeroute zou liggen.
Met het inpolderen van de Flevopolder kwam het Roggebotzand definitief op het droge te liggen. Het wrak van het fluitschip werd tijdens die werkzaamheden in 1957 gevonden. Om het schip te conserveren, werd het afgedekt met folie en aarde. De plek en grootte van het schip worden nu gemarkeerd door palen in de grond.
Toiletpot
Dat het ging om een schip ter grootte van een flatgebouw, maakt indruk als we ervoor staan. Het wrak ligt op nog geen 100 meter van de MTB-route Roggebotzand die op de voormalige zandbank bij Dronten is aangelegd. Bij het thema ‘pieken en dalen’ is de polder misschien wel de laatste plek waaraan je denkt. Maar deze route bevat wel degelijk het nodige klim- en daalwerk. Nee, verwacht geen Limburgse taferelen met ruige wortelhellingen en eindeloze afdalingen. Maar wel steile klimmetjes, flowy afdalingen, rockgardens en zelfs een afdaling waarbij je in een cirkel van 360 graden als door een toiletpot wordt getrokken – vandaar ook de benaming ‘toilet bowl’ van dat segment.
Genoeg attracties dus. De route scoorde in het verleden dan ook een top-10 notering op de lijst van mtbroutes.nl, waarin alle 288 routes in Nederland zijn opgenomen. Niet slecht voor een polderroute! Sinds de opening in 2015 werd de 21 kilometer lange ronde meer dan 100.000 keer gereden, door dik 20.000 mountainbikers. Voorzitter Hendrik-Jan Roest van de stichting Roggebotzand is blij met de populariteit van ‘zijn’ route. “Dat een polderroute zulke hoge ogen gooit, maakt me trots. Maar ook het onderhoudsteam is trots op onze route. Dat leeft echt binnen de onderhoudsgroep.”
Hoe ze het voor elkaar hebben gekregen om zo’n aantrekkelijke route in de polder te bouwen? Onlosmakelijk verbonden met Flevoland én deze route is een sterke pioniersgeest. Neem bijvoorbeeld het segment ‘De Boskalis’, dat bestaat uit drie rock gardens met grote stenen, steile klimmetjes, flowy afdalingen en een tunnelbuis waar je doorheen fietst.
Deze spectaculaire lus heeft de stichting kunnen bouwen, als onderdeel van maatschappelijke compensatie van een dijkverzwaringsproject van aannemer Boskalis. “Via via hoorden we dat het dijkverzwaringsproject de kans bood om de MTB-route te upgraden. We hebben ons plan ingediend en uiteindelijk is het goedgekeurd. Boskalis leverde de stenen, tunnelbuizen, materialen en machines. Met hulp van onze vrijwilligers konden we met relatief weinig middelen een gave upgrade uitvoeren.”
Adrenaline rush
Het is een lentedag uit het boekje. We fietsen onder Hollandse wolkenluchten en tussen het voorjaarsblad dat in fluogroen uit de knoppen schiet. Het segment De Boskalis zit aan het begin van onze route, vlakbij het scheepswrak, op de scheidslijn tussen het Roggebotbos en de polders met draaiende windmolens en bloeiende bollenvelden. Voor fietsmaatje Marina en mij is dit onze eerste kennismaking met een rock garden. Gelukkig hebben we ras-MTB’er Troy mee om ons als ervaren meester over de stenen te loodsen. Achter je zadel hangen, niet te veel remmen en de fiets laten rollen. Het bezorgt ons een adrenaline rush, terwijl we ons erover verbazen hoeveel een MTB qua ondergrond kan hebben. Deze rode lus dus is niet voor beginners. Vind je hem te spannend? Geen zorgen. Voor de minder geoefende MTB’er heeft dit segment een tweede lijn zonder technische elementen.
Zo zijn er voor extra uitdaging of gewoon voor een verhoogde ‘fun factor’ door de hele route extra lussen of upgrades aangelegd. Bijvoorbeeld de kasseistrook ‘Pavé des volontaires’ die je een vleugje Parijs-Roubaix bezorgt, of de passage tussen de bamboestruiken die het jungle-gevoel oproept.
‘Mount Roggebot’
Er is bovendien optimaal gebruik gemaakt van de aanwezige hoogteverschillen. Zo pakken we meerdere beklimmingen van de ‘Mount Roggebot’, een zandbult halverwege het parcours. Op dit zanderig deel van de route is het naaldbos op z’n mooist. We draaien en keren, klimmen en dalen over flowy trails en zien tussen de bomen een windmolen draaien – die zijn in Flevoland nooit ver weg. Telkens als je denkt dat de route begint te vervelen, komt er weer een gave ‘feature’.
Ondertussen komt op de route en in de omgeving telkens weer het bijzondere verhaal van Nederlands jongste provincie bovendrijven. Van het scheepswrak bij De Boskalis-lus – er zijn in de hele provincie 200 wrakken met blauwwitte palen gemarkeerd – tot de naaldbossen die herinneren aan de voormalige zandbank. Met een profiel met laagste punt 3,6 meter onder NAP en hoogste punt 4,6 meter boven NAP doet het je beseffen dat je op een bijzondere plek aan het mountainbiken bent.
De route heeft nog een laatste troef: de beloning die je jezelf kunt geven bij de finish. Daar wachten namelijk de pannenkoeken van Pannenkoekenhuis het Grote Kabouterbos. Maak zo nodig gebruik van de afspuitplaats voor je fiets en plof neer op het terras voor een pannenkoek ‘volgens recept van de kabouters zelf’, aldus het restaurant. De perfecte afsluiting van je fietsdag.
+ Route met bijzonder verhaal
+ Mooie omgeving
+ Goede bewegwijzering + faciliteiten
+ 4 rode parallellussen met extra uitdaging
- Geen grote, natuurlijke hoogteverschillen
- Beperkte uitdaging voor zeer ervaren MTB’er