Dolomites Bike Day

Het Ladinische Bëgnodüs klinkt trots uit de kelen van de lokale bevolking. De unieke streektaal waait over het hart van de Dolomieten; welkom in het Zuid-Tiroolse Alta Badia, de perfecte uitvalsbasis voor het bedwingen van historische bergpassen.

Dolomites Bike Day

Denk hierbij aan de bekende granfondo Maratona dles Dolomites en ook de Sella Ronda Bike Day die vanuit deze regio van start gaan. De Dolomites Bike Day is hieraan toegevoegd, een event, geheel vrij van gemotoriseerd verkeer. ‘Pedalo le Dolomiti!’  

De Dolomieten zijn ’’s werelds mooiste staaltje van architectuur. Het is precies tien jaar geleden dat deze imposante bergketen op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO is geplaatst. Je ervaart de sensatie van het fietsen over de mooiste passen, omgeven door een erfgoed van natuurschoon dat een onuitwisbare indruk op je ziel achterlaat. Een ‘paradijs-bubbel’ voor zowel de voorbereide wielertoerist als de geoefende granfondorijder. 

Op pad met Pinarello

Te midden van een internationaal gezelschap van fietsjournalisten kom ik vroeg in de avond in Treviso aan, de thuisbasis van Pinarello. De fabriek is al gesloten, waardoor een rondleiding er helaas bij inschiet. De Dogma F10’s, die voor ons klaar staan in de naastgelegen nieuw geopende shop, maken echter een hoop goed. Fausto Pinarello, zoon van oprichter Giovanni, komt ons nog even welkom heten. Op de motorscooter, dat dan weer wel. We nemen afscheid en rijden met een volgeladen taxibusje de bergen in.  

Luxe en gastvrij

De fietshotels in Alta Badia stralen comfort en luxe uit. Een warm onthaal valt ons ten deel in het zeer gastvrije Hotel Melodia del Bosco in Badia. Medewerker Klaus laat ons de fietsgarage zien die ruim is opgezet en van alle gemakken voorzien. Het is laat in de avond wanneer wij aanschuiven voor een uitstekend diner. 

"We beklimmen de Passo delle Erbe van twee kanten"

Passo delle Erbe, de ‘Würzjoch’, zoals deze klim ook wordt genoemd, staat vanochtend op het programma. De relaxte fietsgidsen Marco en Renè van Dolomite Biking nemen ons mee. We beklimmen de Erbe van twee kanten. Vanuit San Martino in Badia is het ruim 15 km lang opwarmen met een gemiddelde stijging van 5,8% afgewisseld met stroken van 10%. 

Op de top genieten wij onder het genot van een flinke strudel van een fantastisch uitzicht. Wat volgt is een technische afdaling naar Luzon. Veertien km later en een hagelbui rijker bereiken wij voor de tweede keer de top van de pas op een hoogte van ruim 2000m. 
Klaus blijkt zeer veelzijdig en is naast fietsgids ook nog eens een begenadigd fotograaf. Met een rit van ruim 100km en 2.800hm, ben ik klaar voor de dag van morgen. 

Dolomites Bike Day 

In de aanloop naar de Dolomites Bike Day is de lange route geschrapt. De 108 km doorkruist grotendeels de gemeente Trentino die geen vergunning heeft afgegeven om de wegen af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer. Het weerhoudt mij echter niet om de iconische ‘passi’ uit de Giro d’Italia te beproeven: De Passo Campolongo, Passo di Pordoi, Passo di Fedaia, Passo di Falzarego en Passo di Valparola liggen op mij te wachten. Beklimmingen waar de vermaarde Fausto Coppi menigmaal zijn ‘Cima Coppi’ behaalde.  

Passo di Pordoi 

In Corvara gaat het officieel van start. De Campolongo is een mooie loper met fraaie haarspeldbochten. In de snelle afdaling naar Arabba geniet ik nog even van het afgezette parcours. In het wintersportoord neem ik afscheid van mijn gezelschap dat voor de klassieke route kiest. Ik fiets samen met Marco de Pordoi op naar een hoogte van 2239m. De 33 haarspeldbochten slingeren je gelijkmatig omhoog tegen 7,1% gemiddeld. Waar je ook kijkt, het lijkt alsof de karakteristieke steile pieken van de Dolomieten tot leven komen. 

Passo di Fedaia

We dalen de Pordoi af naar Canazei. Aan de voet van de Passo di Fedaia sta ik met Marco surplace voor een overstekende kudde stieren dat naar hoger gelegen gebieden wordt begeleid. De grote jongens zijn nogal nieuwsgierig en laten menigmaal hun horens zakken. Een wielrenner naast mij is hier zacht gezegd nogal van onder de indruk. “Don’t make sudden movements”, adviseer ik hem, terwijl Marco en ik ons als fietsende herders er van tussen maken. 

"In de steile afzink van de Fedaia vertoont zich een indrukwekkend uitzicht"

De beklimming van de Fedaia is vanuit oostelijke richting mild te noemen. Met ruim 10km en 5,5% gemiddeld overbrug je 603hm. Richting de top naar het stuwmeer schommelen de laatste 4 km rond de 8%. Boven wacht er weer zo’n calorierijke strudel. 
In de steile afzink van de Fedaia vertoont zich een indrukwekkend uitzicht. Enkele weken geleden zijn de inwoners van Alta Badia opgeschrikt door een hevige storm. In delen van de vallei zijn complete bossen langs de flanken van hellingen door de wind met de grond gelijk gemaakt. Het doet apocalyptisch aan.  

Falzarego en Valparola

De Valparola pas is de langste beklimming die je echter leidt naar een surrealistisch panorama. Vanuit de richting van Livinallongo del Col di Lana brengt een regelmatige klim van 12km en 6,2% gemiddeld je naar een hoogte van 2105m. We bevinden ons nu ook weer op de klassieke route en pakken nog een half uur mee van de afsluiting. Op diverse kruispunten zien wij dan al rijen auto’s en motoren achter de 'carabinieri' opgesteld staan om losgelaten te worden. Vlak voor de top van de Falzarego fiets ik door een serie van tunnels en haarspeldbochten. 

De laatste kilometers

Zes cols in twee dagen eisen hun tol. Zes cols? Eigenlijk is de Falzarego pas min of meer de verbinding naar de Valparola. Het hoogteverschil is slechts 87m, maar een col is een col! De overzichtelijke afdaling terug naar het hotel is een waar feest. Ik laat mijn hart achter in de Dolomieten.