Eerste indruk: Specialized Epic 9 – retesnelle racebak

Rijk zal ik bij Fietssport nooit worden. Wel word ik blij van mijn werk. Eén van de secundaire arbeidsvoorwaarden is namelijk dat ik af en toe droomfietsen mag testen. De gloednieuwe Epic 9 is zo’n kwijlbak.

Je snapt dan ook dat ik niet lang hoefde na te denken toen de uitnodiging voor de presentatie van Specializeds nieuwe crosscountry machine in mijn mailbox plofte.

En zo stond ik vorige week, samen met een handjevol nieuwsgierige fietsmedia, op het Europese hoofdkantoor van Specialized in Arnhem, naar de nieuwste telg uit de Epic-familie te staren.

Stoere smoel

Kijkend naar de Epic 9 zag ik zo op het eerste gezicht geen radicale koerswijziging. Eenmaal dichterbij vielen er toch een paar verschillen met zijn voorganger op.

Zo zijn de framebuizen slanker, zit de SWAT-box (voor je reservespullen) niet langer ín maar óp het frame, en is de schokdemper deels in de bovenbuis weggewerkt. Dit alles geeft de nieuwste Epic een stoerdere smoel. Een big beautiful bike zullen we maar zeggen.


 

Gegoochel met grammen

Uit gewoonte til ik de blinkende bike met één hand op. Shit, dit ding is absurd licht. Hoe dan?

Door met chirurgische precisie overal een paar gram carbon weg te schaven, zijn de knappe koppen uit Californië erin geslaagd een full-suspension frame te ontwikkelen dat iets meer weegt dan een anderhalve literfles cola: 1589 gram (maat M), om precies te zijn. Afvallen is hard werken.

"Het full-suspension weegt iets meer weegt dan een anderhalve literfles cola: 1589 gram"

Naast het lage gewicht is vooral de nieuwe positie van de demper een echte eyecatcher. 120 mm veerweg, half verstopt in de bovenbuis en verbonden via een kortere link aan de achterbrug. Ziet er niet alleen strak uit, maar levert volgens Specialized ook een efficiënte en soepele vering op.

Het resultaat van dit gegoochel met grammen en buizen? Een compromisloos crosscountrykanon waarmee je net zo makkelijk PR’s pakt op je home trail als dat je er olympisch kampioen mee zou kunnen worden.

Put the pedal to the metal

Na al het gekwijl is het hoog tijd om het gaspedaal eens flink in te trappen. Of, zoals de Amerikanen het mooi zeggen: put the pedal to the metal.

MTB-route Schaarsbergen, op een steenworp afstand van Specializeds kantoor, is hiervoor ideaal. De track slingert als een eindeloze golf door het bos en kent een paar korte, venijnige klimmetjes.

Ik krijg een hele dikke S-Works uitvoering onder mijn kont geschoven. Dat betekent rijden op een bike die nog geen 10 kilo weegt.  De fiets hangt vol met toponderdelen - denk aan SRAM XX, Roval Control II-cockpit, RockShox SID Ultimate Flight Attendant – en staat op bizar lichte Roval World Cup wielen.

Snel, sneller, snelst

Op weg naar het parcours stuiten we op de Muur van Mariëndaal. Staand op de pedalen geeft de vering, zowel voor als achter, geen krimp. Het voelt bijna alsof ik de steile stuwwal op een stijve hardtail aan het bedwingen ben.

Eenmaal op de trail begint het feest pas echt. Ik zet aan en ga vol gas door de bochten. Kuilen, boomwortels, stenen, drop-offs: de bike vreet iedere oneffenheid met huid en haar op.

"De bike vreet iedere oneffenheid met huid en haar op"

De Flight Attendant van SRAM – het automatische veringsysteem dat elektronisch de voor- en achtervering aanstuurt op basis van ondergrond, vermogen en rijstijl – zorgt ervoor dat ik steeds sneller wil gaan. Omdat de bike zelfstandig het terrein leest, hoef ik niet na te denken over lock-outs of instellingen. Alleen de robotachtige piepjes verraden dat de vering soepeltjes zijn werk doet. Bizar.

Wat ik ook fijn vind, is de sportieve houding van dit racemonster. Die nodigt uit tot doortrappen. En omdat de vering zo goed functioneert, is het vrij makkelijk om de snelheid op de Arnhemse flowtrails vast te houden.
 

Conclusie

Tsja, wat kan ik zeggen? De Epic 9 vliegt als een Tesla over de trails. Behalve een beetje trappen en sturen hoef je bijna niets meer te doen. Oké, ik overdrijf een beetje, maar allemachtig: wat is deze bike belachelijk goed.

"De Epic is beter dan jij ooit zult worden"

Ja, dat durf ik na een ritje van nog geen anderhalf uur gerust te beweren. De Epic is beter dan jij ooit zult worden. Het voelt alsof je met superlichte trailrunners met carbon zolen een rondje door een aangeharkt stadspark rent. Alsof je Max Verstappen vraagt om mee te doen aan een Amerikaanse demolition derby.

Helaas heb je ook bijna het salaris van Max nodig om deze bike te kunnen betalen. De S-Works uitvoering die ik mocht testen kost een duizelingwekkende €14.499. De Epic Expert is met €6.999 de goedkoopste variant in de reeks.  

Meer info: specialized.com