Test: Cannondale CAAD 14 racefiets, aluminium met een ziel

De naam neemt me mee naar de late jaren ‘90, de tijd waarin Mario Cipollini de massasprints domineerde en ranke klimmers als Gilberto Simoni en Damiano Cunego de Giro naar hun hand zetten. Ze reden allemaal op die opvallende rode aluminium CAAD van Team Saeco. Een fiets die opviel dankzij de oversized framebuizen en strakke lasnaden. Meer dan eens stond ik bij de lokale Cannondale dealer die opvallende CAAD te aanschouwen, terwijl het geld in mijn zak brandde.

Toen de markt in de jaren daarna massaal naar carbon schoof, bleef de CAAD gelukkig bestaan. Niet zo zeer als goedkoop alternatief, maar meer als fiets voor lichtelijk snobistische kenners: fietsers die weten dat rijgedrag, acceleratie en stuurprecisie niet alleen in carbon zitten, maar juist te vinden zijn in ‘alu’. Daarom voelt de nieuwe CAAD14 niet als een nostalgische fiets van vroeger, maar als nieuw hoofdstuk van een verhaal dat al meer dan 40 jaar duurt.
 

Aluminium met gevoel

Wie ooit op een CAAD heeft gereden, weet dat aluminium zijn eigen gevoel geeft. Het is directer en eerlijker, het levert een fiets op die je vertelt wat er onder je gebeurt. ‘Road feedback’ noemen ze dat in het Engels, een term die zich wat lastig naar het Nederlands laat vertalen, maar die je direct in contact laat staan met wat er onder je gebeurt. Dat was vroeger al zo bij de fiets van Cipollini en de CAAD14 grijpt bewust terug naar die roots, nadat de vorige generatie volgens Cannondale zelf zijn focus had verloren.


 
De CAAD13 was in de basis een aluminium versie van de SuperSix EVO, waardoor aluminium in vormen werd geperst die er niet voor bedoeld waren. De kenmerkende gladde lasnaden verdwenen en een deel van de magie van CAAD ging verloren. De fiets begon meer aan te voelen als juist dat goedkope alternatief voor carbon en minder als het statement wat CAAD al die tijd was geweest. Maar Cannondale heeft zijn lesje duidelijk geleerd.
Met de CAAD14 zijn de bijna horizontale bovenbuis, de hoger geplaatste achtervork en de ronde zadelpen weer terug. Kenmerken die de fiets die prachtige klassieke uitstraling geven. Zet hem naast een moderne aero-racer en hij wijkt in bijna alles af en precies dat maakt hem voor liefhebbers zo aantrekkelijk.

Moderne techniek

Laat je overigens niet misleiden door de klassieke vormen, want onderhuids is de CAAD14 volledig bij de tijd. Hij heeft uiteraard schijfremmen, steekassen, interne kabelgeleiding en ruimte voor brede banden tot 32 millimeter en biedt daarmee alles wat je van een moderne racefiets verwacht. Maar het is gelukkig ook weer niet zo dat het frame alleen nog maar geschikt is voor elektronische schakelgroepen.

Cannondale brengt drie complete uitvoeringen en een losse frameset. Het duurste model is de CAAD14 1, die met een prijs van 7.499 euro stevig aan de prijs is, maar voorzien is van topcomponenten. De CAAD14 3 is met 2.499 euro het goedkoopste model en is uitgerust met een mechanische Shimano 105 groep. Ook kan je de CAAD14 helemaal naar je eigen wensen opbouwen, want voor 1.799 euro koop je de frameset.

Voor onze test ontvingen we de CAAD14 2, die met een prijs van 3.999 euro veel mensen zal aanspreken. De fiets is uitgerust met onder meer een elektronische SRAM Rival groepset en aluminium DT Swiss wielen. Geen overdreven high-end keuzes, maar onderdelen die doen wat ze moeten doen: betrouwbaar presteren. Mooi detail is het Delta-stuurbuisontwerp van Cannondale, dat zorgt voor strakke interne kabelgeleiding zonder dat je vastzit aan een vaste cockpit.

Het CAAD-gevoel

Het eerste wat opvalt zodra je wegfietst, is hoe levendig de CAAD14 aanvoelt. Elke trap op de pedalen wordt omgezet in snelheid, het is een fiets die reageert op wat je hem levert. Een bocht duik je makkelijk in, want de voorkant stuurt scherp zonder echt nerveus aan te voelen. De iets langere achtervorken en een stabielere voorkant zorgen ervoor dat de fiets ook stabiel aanvoelt. Het resultaat is een mooie balans tussen speelsheid en vertrouwen, wat je nog meer richting snelle racer kunt brengen door er een lichtere carbon wielset in te zetten.

Tijdens een lange rit blijft de CAAD daarnaast behoorlijk comfortabel, hoewel daar zeker nog wat te halen valt door bredere banden te monteren dan de standaard 28 millimeter. Het frame filtert niet alles van de ondergrond weg, maar mede dankzij de ronde zadelpen is het nooit storend oncomfortabel. Wat je vooral voelt, is de weg. Het licht zoemend trillen van het asfalt, het verschil tussen glad en grof wegdek, het zit allemaal in die typische aluminium feedback. Het is zeker geen nadeel, eerder een kenmerk waar je misschien wat aan moet wennen, maar waar je wel veel gevoel uit haalt.



Met een prijs rond de 4.000 euro is de CAAD14 2 geen budgetfiets. En dat is misschien wel het belangrijkste punt: deze fiets is niet bedoeld als goedkoper alternatief voor carbon. Hij is bedoeld voor fietsers die bewust kiezen voor het karakter van aluminium. Voor de renner die geniet van een snelle groepsrit, die graag een sprintje aantrekt bij het plaatsnaambord, of die simpelweg houdt van een fiets die direct reageert. Het zijn die momenten waarop de CAAD tot leven komt.