Mountainbike-avontuur in de Duitse Vulkaaneifel

De relatief onbekende Vulkaaneifel in Duitsland heeft een rijke vulkanische geschiedenis en ligt vol met mountainbikeroutes die je langs de, soms letterlijke, hotspots van het gebied brengen. Altijd op zoek naar nieuwe, onontdekte plekken en nieuwsgierig naar de ‘vulkanen’ gooien we de fietsen achterop de auto en rijden de grens over. We zijn benieuwd!

Eers een korte geschiedenisles. Zo’n 400 miljoen jaar geleden bestond de Vulkaaneifel uit een zee die toen ruim 400 vulkanen telde. 340 miljoen jaar later veranderde de zee langzaam in land en werden de vulkanen actief, de plek werd een hotspot. Zo nu en dan vond er een uitbarsting plaats. De laatste grote knal was ongeveer tienduizend jaar geleden.

"Zo’n 400 miljoen jaar geleden bestond de Vulkaaneifel uit een zee die toen ruim 400 vulkanen telde"

Op de plek waar de uitbarstingen zijn geweest, hebben de kraters zich gevuld met regenwater en water uit de grond en worden nu de ‘Maaren’ genoemd. Jaarlijks stijgt de grond nog steeds één tot twee millimeter. Geschat wordt dat uitbarstingen om de 10.000 en 20.000 jaar gebeuren, dus hopelijk maken wij met onze bandensporen geen slapende reuzen wakker!

Trailpark Koulshore

We hebben via Airbnb een leuk huis gevonden in het knusse Gillenfeld, dat in het hart van de Vulkaaneifel ligt en dus een ideaal startpunt is voor onze mountainbike avonturen van dit weekend.

Op zo’n tien minuten rijden (met de auto) ligt het Koulshore Trailpark, een terrein van ruim dertien hectare, dat vroeger bekend stond als een lavagroeve. De overblijfselen hiervan zijn nog duidelijk zichtbaar, want in het centrum van dit mountainbikepark vind je een imposante zwarte lava rotspartij. Veel van de ondergrond in het gebied bestaat dan ook uit lavasteen, dat helaas niet altijd even veel grip heeft.

"Veel van de ondergrond bestaat uit lavasteen"

De bordjes met mountainbikers wijzen ons de weg, maar al snel ontdekken we dat er meerdere wegen naar boven (en beneden) zijn. Na een paar trails gereden te hebben, snappen we de infrastructuur en zien we dat we altijd op dezelfde plek uitkomen. Deze plek biedt wat korte uitdagende afdalingen en heeft een aantal leuke houten features en sprongen. Het is een prima plek voor een uurtje spelen, maar het is vooral de omgeving die het de moeite van een bezoekje waard maakt.

Eén van de vaste mountainbikeroutes loopt ook over dit trailpark heen, dus het maken van kilometers en spelen op deze trails is de ideale combinatie! Iets wat wij deze dag ook gaan doen.

Down to Daun

Vanaf Koulshore pakken we een route op van ongeveer 25 kilometer en ruim 800 hoogtemeters. Het klimmen doen we over brede paden, langs akkerbouw en door mooie bossen. Bij de Maaren van Daun vinden we een uitzichtpunt in de vorm van een ouderwetse toren, waar we mooi zicht hebben op de drie plaatselijke vulkaankraters.

Vanaf dit punt zien we meerdere mogelijkheden om naar beneden te rijden, waarvan één het officiële pad is en anderen over wandelpaden gaan. Zoals op veel plekken zijn de wandelpaden meestal een stuk avontuurlijker en uitdagender, dus ook deze proberen we even uit. Het gebied is vrij toeristisch, zeker rondom de maaren, dus voorzichtigheid is geboden en ‘Be Nice, Say Hi’ doet ook hier wonderen.

"‘Be Nice, Say Hi’ doet ook hier wonderen"

De afdalingen zijn snel en overzichtelijk en binnen een mum van tijd staan we aan de rand van het turquoise gekleurde water, de ideale plek voor onze meegebrachte lunch.

De route is, afgezien van de hoogtemeters, vrij toegankelijk en wordt nergens echt moeilijk. Het doet ons een beetje denken aan de vaste routes die je in de Ardennen kunt rijden; veel brede paden en weinig singletracks. Dit is niet per se negatief, want het is zeker een ontspannen en sportieve manier om deze prachtige en unieke omgeving te verkennen.

Laacher See

Op de tweede dag gaan we rondom de Laacher See op zoek naar mooie singletrails. Dit kratermeer ligt op ongeveer 260 meter boven zeeniveau, heeft een omtrek van zo’n acht kilometer en is omringd door een muur van hoge heuvels. Daar moeten toch mooie trails liggen?

We starten op een rustigere berg in de buurt, waar we een klim van een paar honderd hoogtemeters trotseren. Lokale mountainbikers hebben hier wat mooie trails neergelegd. Ze bieden de uitdaging die we gisteren hebben gemist. Singletrails laveren door een zee van groen en kleine sprongetjes zorgen voor de nodige enthousiaste kreten.

"Singletrails laveren door een zee van groen en kleine sprongetjes zorgen voor de nodige enthousiaste kreten"

De ondergrond is hier deels van lavasteen, wat soms als een bak met knikkers voelt. Grip is soms ver te zoeken, dus de snelheid blijft relatief laag. Een klein moment van onoplettendheid wordt direct afgestraft en laat mij dankbaar ervaren waarom we een helm dragen. Gelukkig blijft het verder alleen bij imagoschade en vervolgen we onze route.

Het klimmen over de schotterpaden, in de schaduw, is geen straf, omdat ze geleidelijk naar de top leiden. Zo is er makkelijk energie en tijd genoeg om een tweede afdaling te doen. Ook deze afdaling verhoogt de adrenaline en de wat steilere passages maken het helemaal af.

Halverwege onze tocht strijken we neer bij de abdij van Maria Laach, een authentiek bouwwerk in het midden van een toeristische plek. We vinden dat we niet fris genoeg ruiken om op een net iets te chique terras te gaan zitten, dus we rollen door naar een gezellig plein waar we genieten van een broodje curryworst. We zijn wel in Duitsland hè!

Sprookjesachtige setting

Als de maag weer gevuld is, starten we aan onze rit rondom de Laacher See. De omgeving is hier compleet anders en doet denken aan het rotsachtige Mullerthal in Luxemburg, dat eigenlijk ook relatief dichtbij is. Grote rotspartijen met groen mos, muren van steen en kabbelende riviertjes trakteren ons kilometers lang op een sprookjesachtige setting. Dit is weer heel anders dan de vulkanische ondergrond die we in de ochtend hadden.

De route is een mix van onverharde paden, singletracks en stukken wandelpad. Onderweg komen we verschillende grotten tegen, chillen we aan het meer en stuiten we op een imposante wand van natuursteen. We lezen op een bordje dat ze hier het materiaal voor de abdij vandaan hebben gehaald. Kijk, naast sportief bezig zijn, leren we ook nog eens wat!
 
Als onze rit op zijn eind loopt, zien we een alternatief lijntje dat ons interessant lijkt. Na een korte inspectie duiken we, avontuurlijk als we zijn, de diepte in. Het blijkt een serieuze freeride trail te zijn, met mooie natuurlijke en gebouwde features. Een paar kilometer en vele high fives later staan we beneden en concluderen dat dit een mooie kers op de taart was. Voldaan door de prachtige omgeving, de historie, de vele hoogtemeters en de leuke extra’s rollen we terug naar de auto. Weer een verborgen parel ontdekt.

Nog geen vier uur rijden

De Vulkaaneifel ligt op nog geen vier uur rijden van Utrecht en biedt honderden kilometers aan mountainbikeroutes op verschillende niveaus. De website vulkan.bike biedt routes aan die verschillen in lengte en hoogtemeters, met ieder een eigen insteek. Je kunt gaan voor een klein toeristisch rondje om het meer tot een lange singletrail tour met meer dan duizend hoogtemeters.

De regio is vooral geschikt voor de crosscountry mountainbiker die kan genieten van kilometers maken in een prachtige omgeving. Voor degene die op zoek is naar technische uitdaging en singletracks is dit niet de plek, want voor dat soort trails moet je van de gebaande paden af en dat blijft vaak een grijs gebied.

"De regio is vooral geschikt voor de crosscountry mountainbiker die kan genieten van kilometers maken in een prachtige omgeving"

De routes zijn goed te rijden met een hardtail, maar voor het Koulshore Trailpark raden we wel een trailbike aan, aangezien de afdalingen daar wat steiler zijn en je met wat ruiger terrein te maken hebt. Wij vonden Gillenfeld een ideale uitvalsbasis vanwege de ligging en het aanbod aan restaurants, maar het gebied kent meerdere gezellige dorpjes die precies hetzelfde te bieden hebben.



Hoewel het rondom de maaren en bij de abdij wel druk kan zijn met toeristen, kom je op de andere paden vrijwel geen andere mountainbikers tegen. Dus houd je van toeren door een relatief onontdekt gebied, overweeg dan eens naar de Vulkaaneifel te gaan!

Pluspunten

+ Relatief onontdekt gebied, dus je hebt de routes helemaal voor jezelf
+ Unieke omgeving met vulkanische geschiedenis
+ Zowel routes voor beginners als voor gevorderden met veel hoogtemeters

Minpunten

- Weinig singletracks
- Technische paadjes liggen naast de routes
- Toeristische plekken rondom de meren en de abdij kunnen erg druk zijn

Routes in het gebied ontdekken? Download ze via Vulkan.bike

<sub>Tekst en beeld André Deunhouwer

???????</sub>