Clubheld: Maartje Verhagen, de vrouw van 40.000 kilometer

De weg naar de liefde voor de fiets is soms een rechte lijn. Bijvoorbeeld wanneer je als kind al je eerste racefietsje kreeg van fietsende ouders. Maar fietsgeluk kent ook veel kronkelige wegen. “Ik kom uit een echte hockeyfamilie.”, vertelt Maartje Verhagen (37). Na twee operaties aan haar knie moest Maartje noodgedwongen stoppen met hockeyen. “Daar baalde ik enorm van. Ik had zoveel energie en die moest ik ergens in kwijt. Ik ben toen als een malle gaan fitnessen en ik deed vaak naar spinning.”

Van de stilstaande spinningfiets maakte Maartje zo’n tien jaar geleden de overstap naar de mountainbike. Bij één van haar eerste ritten kwam ze flink ten val. “Heel m’n been was blauw, daar moest ik wel even van herstellen. En misschien was mountainbiken toch niet de juist fietssport voor mij.”

Amstel Gold Race

Collega’s van Maartje hadden al enkele keren de Amstel Gold Race gefietst. “Ze vroegen of ik zin had om mee te gaan naar Limburg. Nou, graag! Maar dan wilde ik wel de toertocht van 150 kilometer fietsen. Bij de eerste training in de winter heb ik alles bij elkaar gevloekt. Ik fietste namelijk nog op m’n mountainbike. En dat ging natuurlijk voor geen meter tegen hun racefietsen. Na die training heb ik meteen een racefiets gekocht.”

Maartje woonde toen nog in Arnhem, haar niet-fietsende vriend in Deventer. Daar werd ze lid van De Zwaluwen, bekend van de traditionele roodgroene clubkleding. “Ik was nog maar net lid toen ik werd gevraagd om secretaris te worden. Dat heb ik gedaan. Ik vond het fijn om na een fusie de club juridisch te kunnen helpen. Bovendien is het gezellig om samen te fietsen. Ik ben namens De Zwaluwen ook afgevaardigde voor de Unieraad van de NTFU.”

"Het liefst zit ik de hele dag op de fiets. Het maakt m’n hoofd leeg"

Maartje fietste regelmatig mee met de wekelijkse clubritten. En van Arnhem naar Deventer en Zutphen, waar ze werkte. De dagelijkse kilometers liepen aardig op. “Het ging vrij gemakkelijk en ik had er veel plezier in. Het klinkt raar, maar bijna ongemerkt had ik binnen een jaar 29.500 kilometer gefietst.”

In weer en wind was Maartje op pad. Ze droomde zelfs van het fietsen. Het jaar daarop haalde ze 30.000 kilometer, daarna zelfs 40.000 kilometer. “Ik vind lange afstanden fietsen echt geweldig. Het liefst zit ik de hele dag op de fiets. Het maakt m’n hoofd leeg en helpt me om helder te denken over dingen die op het werk spelen.”

Onderuit

Begin april ging het mis. Maartje is lid van Randonneurs NL. Ter voorbereiding op een langeafstandstocht in Zwolle zou ze nog een rondje fietsen met De Zwaluwen. Op weg naar de gezamenlijke startplek ging ze in een bocht hard onderuit. Met als resultaat een gebroken sleutelbeen. Maar dat vond ze zelf niet het ergste.
 
“Ik had net een nieuwe fiets en die was kapot. Daar moest ik vooral om huilen in het ziekenhuis. Ik moet nu even rustig aan doen, maar zit binnen toch alweer op de fiets. Ik heb onwijs veel zin in de Hanze 6-9-6 in september, een tocht van 2100 kilometer. Ondanks mijn breuk ga ik dus gewoon door met trainen.”

_{Tekst: Merijn Heijne Beeld: Michiel Maas}