“Dit had niet zo gehoeven”, begint de 54-jarige Francesco Wessels. Het is een mooie lentedag in 2025 als hij op zijn racefiets door de omgeving van Deventer rijdt. Eén rijbaan met tweerichtingsverkeer en tijdelijke versmallingen, met daarnaast een parallel fietspad. Niks aan de hand, zou je zeggen.
Tot een busje hem passeert en letterlijk van het fietspad drukt. Francesco tikt op de zijkant van het voertuig. “Dat stelde niks voor. Simpelweg een signaal waarmee ik wilde aangeven: ik ben hier ook nog.” Het busje rijdt door, stopt verderop en opent het raam. Wat volgt is geen verontschuldiging, maar geschreeuw. “Meneer begon tegen mij te schelden en deed daarna het gas erop in combinatie met een stuurbeweging naar rechts.” Francesco wordt geraakt en ligt op het asfalt. “Ik viel van de fiets en kwam onder de bus terecht.”
"Meneer begon tegen mij schelden, deed het gas erop en stuurde naar rechts"
“Ik probeerde weg te komen maar kon geen kant op, want er was een grote stoeprand aan mijn rechterhand. Meneer reed door en stapte uit om nog meer op mij te schelden. Ik lag op het asfalt met schade aan mijn bovenlichaam en mijn fiets in de kreukels. Ik vroeg meneer weg te gaan, want zijn aanwezigheid hielp mij niet. Toen reed hij uiteindelijk ook weg.” Later blijkt dat Francesco zijn borstspier en schouderspier heeft gescheurd en er volgt een operatie inclusief revalidatie. “Mijn arm kan ik nooit meer helemaal lekker gebruiken zoals voorheen.”
Worstelen met de pijn
Op het moment dat Francesco op het asfalt ligt te worstelen met de pijn, denkt hij niet aan formulieren, aansprakelijkheid of verzekeraars. “Ik was echt in overlevingsstand. Ik dacht: snel overeind komen en zorgen dat ik hulp krijg van de medische dienst.” Aan de overkant van de weg filmt iemand het incident en noteert het kenteken. Dat blijkt later cruciaal. Een aangifte en een rechtszaak volgen. “Ik belandde in een medisch én juridisch traject.”
In dit traject werd Francesco bijgestaan door een letselschadespecialist. Voor hem begon het allemaal met een telefoontje naar de NTFU. “Zij waren een luisterend oor. Ze kenden dit soort verhalen vanuit meerdere perspectieven en koppelden me aan letselschadespecialist Marleen van Munster. Dat maakte het verschil. Zij heeft mij geholpen met meer dan alleen het verhalen van de schade. Ze is echt een gids geweest voor mij door het gehele proces.”
Via de NTFU komt Marleen in contact met fietsers die niet alleen een kapotte fiets hebben, maar ook schade ondervinden aan ‘lijf en leden’. “Als je net een ongeval hebt gehad en je in de lappenmand ligt, wil je niet bezig zijn met papierwerk, aansprakelijk stellen en discussies. Dan wil je herstellen. Mijn rol is dan ook om te zorgen dat slachtoffers zo dicht mogelijk terugkomen bij de situatie van vóór het ongeval. Niet alleen financieel, maar ook qua rust in het hoofd.”
Geen keuzemenu’s
Maar wie denkt dat letselschade alleen gaat over een rekening en een handtekening, heeft het goed mis. Zeker bij zwaarder letsel komt er meer bij kijken. Medisch adviseurs, arbeidsdeskundigen, soms zelfs rekenbureaus om toekomstige schade inzichtelijk te maken.
“Je wilt geen problemen laten liggen voor de toekomst”, legt de letselschadespecialist uit. “Ook als iemand herstelt, kunnen er later alsnog klachten ontstaan. Dat moet je goed uitzoeken voordat je een dossier sluit.”
Ze werkt met korte lijnen, vanuit een klein kantoor. Geen keuzemenu’s, geen wachttijden, gewoon direct contact. “Dat direct contact om mensen te kunnen ontzorgen is enorm belangrijk. Slachtoffers moeten alles los kunnen laten.”
"Ik wilde niet elke dag met het ongeluk belast worden. Marleen zat keurig tussen mij en de verzekering in"
Francesco herkent dat meteen. “Ik wilde niet elke dag met het ongeluk belast worden. Marleen zat keurig tussen mij en de verzekering in. Ze haalde medische rapportages op en beantwoordde vragen van de tegenpartij. Dat gaf mij rust.”
Aansprakelijkheid
Zo’n begeleiding blijkt ook belangrijk als het gaat om een ander complex onderdeel van fietsongevallen: de vraag wie aansprakelijk is. “De lastigste vraag na een fietsongeval is vaak wie er aansprakelijk is, zeker bij ongevallen zonder gemotoriseerd verkeer.” Als letselschadespecialist ondersteunt Marleen fietsers hier dan ook bij.
Het is iets wat ze dan ook dagelijks ziet: twee fietsers, twee verhalen. “De één zegt: ‘jij reed over de lijn’. De ander zegt precies hetzelfde. Zonder getuigen is het erkennen van aansprakelijkheid ingewikkeld.”
Bij een aanrijding met een gemotoriseerd voertuig ligt het anders: de wet beschermt fietsers. “In veel gevallen wordt minimaal 50 procent van de schade vergoed, soms meer, zelfs als je zelf een fout hebt gemaakt. Veel mensen denken: ik ben door rood gefietst, dus ik heb pech. Maar dat hoeft niet zo te zijn. Het is daarom ook bijna altijd de moeite waard om te laten uitzoeken of je de schade al dan niet deels kunt verhalen.”
Agressie onacceptabel
Veiligheid op de fiets hangt af van ons gedrag en dat van anderen in het verkeer. Maar hoe we ons gedragen, wordt enorm bepaald door de infrastructuur. Als fietser worden we vaak vergeten bij bijvoorbeeld wegwerkzaamheden of de aanleg van nieuwe paden. Dat ziet Marina van Dijk,
die zich bij de NTFU als belangenbehartiger inzet voor de veiligheid van wielrenners. “Agressie tegen wielrenners, zoals iemand de weg afsnijden, is onacceptabel. Het verhaal van Francesco laat zien hoe groot de gevolgen daarvan zijn en staat helaas niet op zichzelf.”
"Agressie tegen wielrenners, zoals iemand de weg afsnijden, is onacceptabel"
Wielrenners krijgen vaker te maken met agressie. Marina heeft daar wel een verklaring voor. “Er komen meer verschillende weggebruikers en de snelheidsverschillen worden groter. Neem bijvoorbeeld de opkomst van de e-bike, fatbike of bakfiets. Kortom: het wordt drukker en dan groeien de irritaties.” Dat ligt niet aan de wielrenner, maar aan verouderde fietsinfrastructuur. “Zeker in het buitengebied delen wielrenners de weg met ander verkeer, terwijl de wegen nog stammen uit de jaren ‘70. Auto’s en landbouwvoertuigen worden breder, maar veel wegen niet.”
Niet alleen
En dat moet anders, vindt de NTFU. Dus pleit de bond voor beter onderhoud aan fietspaden, de snelheid omlaag voor automobilisten op dijk- en landwegen en het weghalen van al die onnodige paaltjes bijvoorbeeld.
Dat is wel een kwestie van een lange adem. Er liggen simpelweg niet van de één op andere dag kilometers extra fietspaden. Dus worden fietsers die lid zijn bij NTFU bijgestaan bij letselschade. “Dus ook als dat letsel door bijvoorbeeld een losliggende stoeptegel komt, kan de verantwoordelijke partij, vaak de wegbeheerder, aansprakelijk worden gesteld.”
"Leden geven vaak aan hoe fijn het is dat dit allemaal geregeld wordt"
“Leden geven vaak aan hoe fijn het is dat dit allemaal geregeld wordt”, zegt Marina. “Je hoopt de verzekering nooit nodig te hebben, maar áls het moet, wil je geen extra zorgen.”
Francesco vat het mooi samen: “Als fietser zit je alleen op de fiets. Maar als je lid bent van de NTFU, sta je er niet alleen voor. Dat heeft mij echt geholpen. Ik fiets weer met plezier en vertrouwen.”
Tips bij een fietsongeval
Advies voor als je betrokken raakt bij een fietsongeval:
- Noteer (indien mogelijk) direct de namen en telefoonnummers van getuigen.
- Maak (indien mogelijk) foto’s van de situatie, en vooral van de kentekens.
- Schrijf (indien mogelijk) de gegevens van de tegenpartij (naam, adres, verzekering) zorgvuldig op.
- Meld bij de NTFU dat je letsel hebt opgelopen.
Gratis service: letselschade verhalen via NTFU
Een ongeluk zit in een klein hoekje. Je rijdt lekker op je racefiets en ineens… een automobilist die niet oplet, een slecht onderhouden weg, of een onverwachte hindernis. Voor je het weet lig je op de grond met kapotte spullen en misschien zelfs letsel. Dat wil je niet alleen oplossen.
Daarom biedt de NTFU een gratis service om jouw letselschade te verhalen. Wij schakelen een gespecialiseerde jurist in die – waar mogelijk – jouw kosten voor materiaal én letsel terughaalt bij de tegenpartij. Zo sta je er niet alleen voor. Weten hoe het werkt? Klik hier voor meer informatie.
Tekst: Susan van Weperen
Beeld: Rico Vogels / SQ Vision