Column: Petra Strijdhorst over mountainbikeroutes, vignetten en natuur

Hoe vroeger op de ochtend, hoe fanatieker de fietser’ is een zelfverzonnen spreekwoord wat iedere keer dat ik bij een controle van MTB-vignetten sta, weer blijkt te kloppen. Zo stond ik om half negen ’s morgens langs de MTB-route in het Bergherbos ten zuiden van Doetinchem. De grond nog bevroren. Handen diep in m’n zakken, maar de eerste fietsers waren al langs geweest, te zien aan de bandensporen op de grond. Samen met een groep enthousiaste mannen stonden we klaar met kannen koffie en thee. Het eerste uur controleerden we druk, maar geen enkele mountainbiker wilde iets drinken. Dóór moesten ze!

Na een uurtje kregen we de eerste koffieklant. Al snel kwam het gesprek op Natuurmonumenten en mountainbikeroutes. “Wat doen jullie eigenlijk met de opbrengsten van het vignet?”, was één van de vragen. Die is makkelijk te beantwoorden. Daar bekostigen we het beheer van de natuur en het onderhoud van de routes mee. Veel werk aan de MTB-routes wordt gedaan door vrijwilligers, maar de materialen die nodig zijn moeten toch echt gekocht worden. En soms is er een inspectie nodig van een externe organisatie, bijvoorbeeld van de bomen langs een route.

Ingewikkeld

“Kunnen er niet meer routes komen in jullie gebieden, bijvoorbeeld ook voor gravelbikers?”, is een ingewikkeldere vraag. Helaas is het antwoord bijna altijd: ‘nee’. Natuurmonumenten is een vereniging die opkomt voor de bescherming van de natuur in Nederland. Natuur beschermen is dus ons hoofddoel. Maar ook: ‘bescherming begint bij beleving’. We zijn ervan overtuigd, dat veel mensen alleen bij willen dragen aan bescherming en behoud van de natuur, als ze er zelf ook van kunnen genieten. En daar wordt het ingewikkeld. Want er is weinig natuur in Nederland. Te weinig. Daarom is er geen ruimte om alles overal toe te laten.

"De routes worden zo aangelegd dat ze niet in de buurt komen van kwetsbare natuur, maar ook zó mooi en interessant zijn voor mountainbikers dat die graag op de route fietsen"

Wat wel kan, doen we: er zijn mountainbikeroutes aangelegd op plekken waar al veel mountainbikers fietsen. De routes worden zo aangelegd dat ze niet in de buurt komen van kwetsbare natuur, maar ook zó mooi en interessant zijn voor mountainbikers dat die graag op de route fietsen - en niet daarbuiten. Op de door de NTFU geclassificeerde routes zijn gravelbikers welkom op de groene routes. Zo blijven bescherming van de natuur en beleving samengaan, ook in de toekomst. Ik hoop weer veel fietsers te spreken bij een volgende controle! Koffie en thee staan klaar. 

Samen sterker

De NTFU vindt dat je als wielrenner, mountainbiker en gravelbiker van de natuur moet kunnen blijven genieten. De wielersportbond adviseert daarom Provincies, routebureaus en gemeenten over mountainbikeroutes. De bond springt ook op de barricades als mountainbikeroutes of bospaden gesloten dreigen te worden. Dat doet de NTFU door lokale trailcrews en wielerverenigingen te ondersteunen en met raad en daad bij te staan, zoals in Arnhem en Nijmegen. Vind je dit ook belangrijk, sluit je dan bij ons aan. Samen staan we sterker.

Ik sluit me aan