Het Koninklijke Kroondomein

Schwalbe is met gravelgidsen Erwin Sikkens en Douwe Doorduin opzoek gegaan naar de essentie van gravel. De mannen fietsten drie routes en kwamen terug met drie compleet verschillende ervaringen. Voor de één begint het bij losse steentjes, voor de ander bij het gevoel van vrijheid tussen asfalt en offroad. En ergens daartussen ligt alles wat Nederlands gravel in de breedte definieert.

Dit is het: Koninklijke Kroondomein

Deze rit brengt je naar Kroondomein Het Loo op de Veluwe. Vanuit Apeldoorn draai je via Hoog Soeren het gebied in, waar brede strakke gravellanen en verstilde bospaden elkaar afwisselen. Het gravel ligt er op plekken strak bij, bijna té strak, maar al snel duik je ook de meer onvoorspelbare bospaden op, van harde zandpaden tot af en toe zelfs wat modder. De G-ONE R band van Schwalbe voelt hier als een logische middenweg. Snel genoeg op de hoofdlanen van perfect gravel, maar met voldoende profiel zodra het losser wordt.

Tussen de kilometers door duiken relicten uit het verleden op. Het bosstoeltje waar Koningin Wilhelmina graag kwam om te schilderen. Even daarvoor ‘De Kathedraal’, een onverwacht kunstwerk verstopt tussen de bomen. En ergens halverwege een spontaan frietje in Elspeet om even bij te tanken. Later, bij het voormalige jachthuis van de Oranjes, Het Aardhuis, drink je koffie tussen de jachttrofeeën. Het is een herinnering aan hoe anders dit gravelparadijs van nu ooit werd gebruikt.