Zuid-Bohemen

Zijn de wegen in orde? Waarschijnlijk zitten ze vol met gaten. Hebben die oude communisten de beschikking over de fietspaden? Vooroordeel na vooroordeel komen boven als ik denk aan fietsen in Tsjechië. Ik ging op onderzoek uit, op naar Zuid-Bohemen.

Zuid-Bohemen

Zeg overigens nooit tegen een Tsjech dat hij in een voormalig Oostblokland woont. Je kunt dit Boheemse volk niet kwader krijgen. Over één kam geschoren worden met de voormalige bezetter Rusland, doet nog steeds pijn bij de Tsjechen. 

Na een staatsgreep in 1948 was het land tot 1968 communistisch. ‘Bekering’ tot het communisme was zeker geen vrije keuze. De Praagse Lente zorgde even voor hoop bij de Tsjechen op terugkeer naar een democratie. Russische tanks denderden in augustus 1968 door de straten van Praag om een einde te maken aan de hervormingen. 

“Pas in 1989 lukte het de Tsjechen om onder het juk van het communisme vandaan te komen”

Fiets je nu door Tsjechische dorpen en steden, dan is de kans groot dat muziek uit de jaren tachtig uit de barretjes klinkt. Queen, Guns N’ Roses en Michael Jackson worden hier nog altijd grijsgedraaid. Deze muziek is het symbool voor het ultieme gevoel van vrijheid.

Het pittoreske Cesky Krumlov

Uitvalsbasis voor het verkennen van de Zuid-Bohemen is het pittoreske Cesky Krumlov aan de Moldau. De stad staat op de werelderfgoedlijst van Unesco. Google dit stadje maar eens en je snapt gelijk waarom. Het is een prachtig middeleeuws stadje in het zuiden van de Bohemen en startplek van de Bohemian Granfondo. Deze Granfondo telt 176 km en meer dan 3.000 hm. Kortom, er kan in de Bohemen flink geklommen worden.

Net als in de Ardennen

Overigens, mijdt Cesky Krumlov op de fiets. De stad ligt vol met kasseitjes. Dat lijkt leuk als je groot fan bent van klassiekers als Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen. In de zomer wordt deze stad echter overgenomen door Aziatische toeristen. Overvol en niet geschikt voor fietsers. Snel de stad uit, richting de omliggende bergen. 

In deze regio vind je geen toppen van 2.000m. Hoger dan 800m zijn de bergen hier niet. Persoonlijk vind ik dat heerlijk. Over uitstekend onderhouden asfaltwegen gaan we geleidelijk aan omhoog naar Zahoranky. Het is hier geen meter vlak. 

De hellingen wisselen elkaar snel af. Dan weer steil omhoog, om na een korte afdaling over te gaan in een heerlijk lopende beklimming van 5%. Een voorbeeld van zo’n heerlijk lopende klim, is de klim naar Zahoranky. De kronkelende weg doet mij denken aan de Ardennen.

Geen kip te bekennen

Maar waar de kwaliteit van het wegdek in de Ardennen nogal eens te wensen overlaat, fietsen we hier over perfecte wegen. Ook de smalle landweggetjes die we op de route tegenkomen zijn prima onderhouden. En geen kip te bekennen! Heerlijk rustig fietsen we door een (zo lijkt het) verlaten gebied. De auto’s die ons passeren claxonneren luidt naar ons. 

Zijn we het in Nederland gewend om naast elkaar te fietsen, in Tsjechië zijn ze dat niet gewend. Sterker, het is er zelfs verboden. Niet dat we een lokale veldwachter zijn tegengekomen, maar het is wel handig om de verkeersregels te kennen als je hier gaat fietsen.

“Verwacht in deze regio van Tsjechië geen levendige steden” 

Dit deel van de Zuid-Bohemen is erg dunbevolkt. De kleine boerendorpen die we passeren zien er verlaten uit. Luidsprekers aan lantaarnpalen laten op gezette tijden van zich horen. Krijgen de plattelanders op deze manier het nieuws te horen? Wordt de wekelijkse bingo aangekondigd? Ik ben er tijdens mijn verblijf niet achter gekomen. 

Verlaten betekent overigens niet oud en vervallen. De dorpjes zien er fraai uit, met kleine, gekleurde huisjes. De Tsjechen uit deze streek werkten in de zeventiende eeuw in Italië als bouwvakker aan barokke paleizen. Weer terug in hun dorp verfraaiden ze hun eigen huizen. Met als resultaat kleurrijke barokke gevels die het straatbeeld domineren. Tsjechië en de Zuid-Bohemen in het bijzonder hebben mij verrast.

Gele fietsborden

We fietsen verder langs de Moldau. Een mooie rustige rivier slingert hier door het heuvelland, met hier en daar een stroomversnelling. Die stroomversnellingen maken de rivier uitermate geschikt om te kanoën en te raften. Dat gebeurt dan ook veel. Fietsen op de weg zien we de Tsjechen een stuk minder doen. Gek, want het wemelt er van de gele borden waarop fietsroutes worden aangeduid. 

De Tsjechen fietsen wel degelijk graag, maar dan op de mtb. Met de racefiets kun je de gele borden met fietsroutes beter niet volgen. Je komt onherroepelijk uit op een overwoekerd bospad of een doorwaadbare plek bij een klein stroompje. 

“Duco, mijn metgezel, kan wel wat rust gebruiken”

We fietsen de Moldau over en koersen weer richting Cesky Krumlov. Deel 1 van onze verkenning van het Zuid-Boheemse landschap zit erop. Duco, mijn metgezel, kan wel wat rust gebruiken. Op de camping proosten we op de mooie rit met een herstelbiertje en besluiten een paar dagen later deel 2 van de Bohemian GF te gaan verkennen. 

Het herstelbier zou ook ingewisseld kunnen worden voor een lokale, alcoholvrije drank. Bijvoorbeeld Kofola. De Tsjechische tegenhanger van cola. Nog daterend uit de communistische periode waarin Coca Cola niet te verkrijgen was. Let wel, 30% minder suiker, maar 50% meer cafeïne...

Naar het Lipnomeer

Onze tweede rit door de Bohemen brengt ons naar het Lipnomeer. Een kunstmatig meer om te voorkomen dat de Moldau overstroomt. De route naar het meer is zoals we de Bohemen inmiddels kennen. Heerlijk rustig rijden we door het prachtige landschap. 

“Gelukkig zijn de klimmetjes niet heel erg lang”

Deze lus lijkt wat vlakker dan onze eerste verkenningsrit. Maar als er bij deze rit geklommen moet worden, gaat het ook gelijk met meer dan 10% omhoog. Best pittig. Gelukkig zijn de klimmetjes niet heel erg lang. Ook de fietsers die geen 65 kilo wegen en het meer van de power moeten hebben, kunnen hier prima uit de voeten.
Het Lipnomeer is dé toeristische trekpleister in deze regio en dat merken we! We hebben al fietsend weliswaar een prachtig uitzicht op het stuwmeer, maar worden regelmatig gepasseerd door auto’s en grote vrachtwagens. 

Het lichaam geeft niet op

Bij Horni Plana buigen we af en laten het Lipnomeer achter ons. Binnen een paar kilometer rijden we weer moederziel alleen door de bossen. Voor ons zien we twee mensen fietsen. Een moeder met kind, we halen ze in tijdens een beklimming. Vrolijk Nederlandse liedjes zingend, fietsen ze omhoog. Dit tweetal leert mij een mooie les: altijd blijven genieten. Een trainer zei ooit tegen mij: ‘Het lichaam geeft nooit op, het hoofd wel.’

Lichaam en geest worden met rust gelaten als we vanaf het Lipnomeer weer richting de camping fietsen. Op de grote plaat fietsen we de laatste kilometers terug naar de camping. Zuid-Bohemen een plek om te fietsen? Ja!

Reisfeiten

Afstand vanuit Utrecht: 941 km (Cesky Krumlov)
Munteenheid: Kronen
Hoogste berg Zuid-Bohemen: Klet 1.083m
Bohemian Granfondo: 176 km met 3.000 hm’s