Op verkenning in Cyprus

Een zwart-witte geit rent blatend voor ons uit. De enorme bel om zijn nek rinkelt. Twee mountainbikers in de bergen van Noord-Cyprus heeft het beestje nog niet vaak gezien. Fietsen in het Turkse gedeelte van het eiland wordt steeds populairder.

Op verkenning in Cyprus

Via een steile geasfalteerde weg klimmen we omhoog. We stoppen bij een boomstam met een grote, witte cirkel met een groene stip in het midden. “Dit is de mountainbikeroute”, zegt gids Peter Keech. Aan de hand van het boek ‘Walking in nature, North Cyprus trails’ bepalen we onze weg. Inderdaad, we volgen een wandelroute. “Maar de paden zijn breed. Heel geschikt voor mountainbikers”, verklaart hij. We starten onze rit in de buurt van de bekendste berg van het eiland, de Five Finger Mountain, die er met een beetje fantasie uitziet als een hand met vijf vingers. De Five Finger Mountain is onderdeel van het Kyrenia gebergte, dat 120 kilometer parallel aan de kustlijn van Noord-Cyprus loopt.

De vele loszittende stenen maken het fietsen uitdagend. Na een paar kilometer wordt het pad iets makkelijker. De klimmetjes zijn steil, maar kort. Af en toe zorgt een boom of struik voor wat beschutting. Een ideale mogelijkheid om even wat water te drinken. “Zie je die grot daar verderop?”, zegt de gids. “Daar leven honderden vleermuizen.” Hij vertelt dat het in Noord-Cyprus mogelijk is een fietstocht van een aantal dagen te maken. Je kunt wild kamperen in de bergen of gebruik maken van de vele hotels en pensions. Volgens hem zijn het vooral de Nederlanders die Noord-Cyprus verkennen op de fiets. “Jullie zijn vaak op zoek naar een uitdagende manier om vakantie te vieren.”

Vermoeide gids

Wat een rust! Er loeit een stevige wind langs de kale bergtoppen en af en toe strijkt een gekleurde vlinder neer op het stuur van mijn fiets. We kijken uit over een gortdroog landschap met daarachter een azuurblauwe zee. Mijn gids oogt steeds vermoeider. Het fietsen valt hem - als fervent wandelaar - behoorlijk zwaar. Gelukkig voor hem gaan we afdalen. De temperatuur stijgt. De distels scheren pijnlijk langs onze benen. In de verte is een dorpje te zien. Dat komt goed uit, want mijn bidon is bijna leeg. Bij een supermarkt kopen we cola in en vullen onze bidons met vers water. Vervolgens koersen we verder richting de Antiphonitiskerk, gelegen op acht kilometer ten zuiden van Esentepe. De weg naar het klooster valt onder de categorie ansichtkaart. Ik schakel terug naar het kleinste blad en probeer zoveel mogelijk om me heen te kijken. Het uitzicht over de zee is fantastisch. We wandelen naar het eeuwenoude gebouw. Wanneer ik een blik naar binnen werp, zie ik dat de meeste fresco’s zijn vernield.

We dalen af en rijden door verschillende dorpjes. Onze laatste stop is bij het Aligadi schildpaddenstrand. Hier leggen zomers zo’n 300 zeeschildpadden hun eieren, een beschermd natuurgebied dus. Twee fietsers uit Denemarken nemen er ook een kijkje. We begroeten elkaar. “Zoveel fietsers kom je hier niet tegen!”, zeggen Neel en Mikki lachend. Ze fietsen vandaag een route langs de kust. “Een mooi uitzicht, alleen jammer dat we niet op een gescheiden fietspad, maar op de autoweg moeten rijden. Het is niet echt ontspannen fietsen.” Wij adviseren het stel om de citybike om te ruilen voor een mountainbike en de bergen in te gaan. We zijn het met elkaar eens: Cyprus heeft vele mogelijkheden voor sportieve fietsers, maar qua fietstoerisme en –voorzieningen staat het nog in de kinderschoenen.

Auteur: Corinne Groenenberg